Pierwsze spotkanie sieciujące OWES

Warszawa, 28-29 czerwca 2017 r.

Spotkanie było zorganizowane w ramach projektu „Forum Aktywności Ośrodków Wsparcia Ekonomii Społecznej (OWES)”, finansowanego ze środków EFS w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Stronę organizacyjną zapewniła Fundacja Fundusz Współpracy (FFW), natomiast ekspertów i moderatorów – Forum Aktywizacji Obszarów Wiejskich (FAOW). Udział w spotkaniu wzięło 211 osób, z czego ok. 160 było przedstawicielami OWES. 43 OWES złożyły deklarację współpracy w ramach sieci.

Lista OWES deklarujących współpracę do pobrania

Spotkanie moderowali: Joanna Boduch-Paw, Urszula Budzich-Tabor, Andrzej Hałasiewicz i Zenon Lewandowski.

Spotkanie obejmowało następujące typy aktywności:

Prezentacje:

– prezentacja Jacka Korzeniaka (OIC Poland) prezentująca główne założenia projektu „Forum Aktywności OWES” oraz jego realizatorów,

POBIERZ

– prezentacja Katarzyny Jórgi (Polska Sieć LGD i FAOW), pokazująca funkcjonowanie i doświadczenia Polskiej Sieci LGD oraz wnioski, jakie mogą być przydatne dla sieci OWES,

POBIERZ

– prezentacja Andrzeja Radnieckiego i Jakuba Schimanka (Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, MRPiPS) na temat miejsca i roli OWES w systemie wsparcia ekonomii społecznej w Polsce, w tym planowanych środków finansowych, akredytacji i innych kwestii ważnych dla OWES,

POBIERZ

– prezentacja Kamila Ekierta na temat interaktywnej platformy przewidzianej w projekcie „Forum Aktywności OWES” i dostępnych na niej narzędzi sieciowania.

– prezentacja system akredytacji AKSES
POBIERZ

Dyskusja panelowa

W dyskusji udział wzięli przedstawiciele OWES, PES, ROPS i UM z województw: świętokrzyskiego (Karolina Jarosz i Jarosław Kuba), podkarpackiego (Joanna Miela i Małgorzata Kula) i wielkopolskiego (Aleksandra Andrzejewska i Zbigniew Prałat). Dzielili się oni swoim doświadczeniem na temat dobrych praktyk współpracy na poziomie regionalnym.

Dyskusja panelowa pokazała, że sukces współpracy między OWES i PES z danego województwa, oraz między tymi organizacjami a instytucjami na poziomie regionalnym (UM, ROPS) zależy przede wszystkim od zbudowania relacji zaufania między współpracującymi podmiotami i podjęcia wspólnych działań, choćby w małej skali. Pomocne są w tym:

– regularne spotkania (formalne i nieformalne), szczere zabieranie głosu w dyskusjach;

– skupienie się na rozwiązywaniu konkretnych problemów, dobre przygotowanie argumentacji na rzecz postulowanych rozwiązań,

– wspólne działania promocyjne i informacyjne między OWES a UM/ROPS (np. wydanie komiksu na temat ekonomii społecznej, wspólne stoiska, wspólne wyjazdy w teren),

– wyjazdy studyjne w celu poznawania dobrych praktyk np. z innych województw.

Współpraca na poziomie regionalnym pozwala również na zidentyfikowanie pewnych barier w rozwoju ekonomii społecznej w Polsce, w szczególności:

– zbytniego uzależnienia od realizacji projektów finansowanych ze środków unijnych, generalnie zbytniego skupienia się na „projektach” raczej niż na szerszym wspieraniu ekonomii społecznej (np. pomaganiu szerszej niż w niektórych projektach grupie docelowej);

– problemów z przepływem informacji między różnymi instytucjami, np. na poziomie regionalnym może być dobra współpraca między OWES a ROPS, ale już nie z IZ.

– mnogości różnych działań adresowanych do tej samej grupy odbiorców, np. różnych projektów kierowanych do OWESów; prowadzi to czasem do dublowania się działań, może też być problematyczne wobec dużego obciążenia pracą i braku czasu na udział
w spotkaniach.

W tej części spotkania moderatorzy zebrali także od uczestników pytania i komentarze dotyczące prezentacji wprowadzających. Dotyczyły one następujących zagadnień:

(a) przyszłości systemu wsparcia ES i roli OWES:

– trwały rozwój ES nie może być zależny od projektów (tzw. „projektoza”),

– samofinansowanie OWES – w jaki sposób?

– po co rozwój ES do 2020? A co później?

– czy wszystkie elementy II schematu (prezentacja A. Radnieckiego) są uruchomione, skoordynowane? Jak działają?

– rozbieżności pomiędzy wskaźnikami KPRES a regionami – czy za tym pójdzie nacisk na ujednolicenie środków na ten cel?

– zadania OWES wg. KPRES zdecydowanie mijają się z praktyką w regionach.

(b) praktyki funkcjonowania OWES:

– gdzie są godziwe pieniądze dla kadry? Brak jednolitych taryfikatorów!

– nowe stanowiska – kto za to zapłaci? Czy w ramach kosztów bezpośrednich?

– wyzwanie: jak badać satysfakcję klientów uwzględniając różne formy wsparcia?

– nie znamy efektów konsultacji standardów

– deregulacja procedury akredytacyjnej

(c) słabości systemu wdrażania projektów finansowanych z EFS:

– system oparty na kontroli, chaos komunikacyjny, konflikt wskaźników

– jak przekonać IZ do stosowania nowych CT9?

– powiększenie katalogu osób z obszaru wykluczonych społecznie

– bardzo ograniczony zasób osób zdolnych do zatrudnienia (z dotacji) a wzrost liczby miejsc pracy

– umożliwienie zatrudnienia pracowników PS od jednego miejsca pracy – lepiej jedno miejsce niż wcale!

– zniesienie obowiązku zatrudnienia w przedsiębiorstwie społecznym min. 3 osób

(d) większego nacisku na stronę biznesową ES:

– instrument zwrotnego wsparcia finansowego

– róbmy biznes!!!

(e) roli sieci OWES:

– czy sieciowanie wyeliminuje słabości wewnętrzne OWES?

– jak spowodować, żeby nas słuchano w regionie?

– czy przedstawiciele IZ mogą uczestniczyć w spotkaniach sieciujących? Czy można zapraszać na spotkania sieci (i inne) przedstawicieli KE?

Praca w grupach w podziale regionalnym

Uczestnicy dyskutowali najpierw na temat barier we współpracy regionalnej i sposobów ich pokonywania, a następnie na tej podstawie wypracowywali pomysły na współpracę na poziomie krajowym (jakie powinny być jej cele, jak je mierzyć, jakimi narzędziami ją wspierać itp.).

Dyskusja o współpracy regionalnej pozwoliła zidentyfikować najważniejsze bariery:

– konkurencja między podmiotami, czasem dublowanie się zadań

– niska świadomość na temat ekonomii społecznej (zwłaszcza wśród JST, ale także u innych odbiorców),

– brak podobnych rozwiązań między OWES, brak standaryzacji,

– procedury typowe dla administracji i biurokratyczne patrzenie na ES, np. tylko przez pryzmat wskaźników realizacji projektów (często ze strony IZ),

– brak myślenia strategicznego, w długim horyzoncie czasowym, rotacja stanowisk,

– duży wpływ na kształt współpracy (lub jej brak) ma charakter osób w niej uczestniczących.

 

W dyskusji wymieniano też sposoby pokonywania tych barier, takie jak np.:

– regularna komunikacja, w tym spotkania (według ustalonego kalendarza) pozwalające na poznanie się wzajemne, większa transparentność,

– budowanie relacji partnerskich między różnymi podmiotami zaangażowanymi we wsparcie ES, w oparciu o korzyści dla wszystkich stron,

– jasny podział zadań i odpowiedzialności,

– zapewnienie trwałości działań i pewności funkcjonowania OWES,

– praca nad lepszym rozumieniem ekonomii społecznej w społeczeństwie,

– większa elastyczność procedur i funkcjonowania administracji, rzetelna i spójna interpretacja przepisów.

Na bazie tej dyskusji uczestnicy wypracowali szereg rekomendacji dotyczących sieci OWES na poziomie ogólnopolskim. Rekomendacje są zestawione w poniższej tabeli, przy czym pomysły, które zostały przez uczestników wskazane jako najbardziej pożądane (w toku głosowania kolorowymi kropkami na zakończenie burzy mózgów) zostały wyróżnione kolorami: niebieskim, jeśli otrzymały 20 i więcej głosów, zielonym, jeśli otrzymały co najmniej 5 głosów.

 

Cele sieci ogólnopolskiej – tworzenie stabilnego systemu ekonomii społecznej, uniezależnionego od „projektów”

– monitorowanie rozwiązań prawnych, wytycznych itp. oraz wypracowywanie własnych; wpływanie na decyzje dotyczące systemu wsparcia ES

– stworzenie mechanizmu interpretacji przepisów i odpowiedzi na pytania OWES (wyraźnie określającego kto powinien odpowiedzieć na dane pytanie),

– wymiana doświadczeń i dobrych praktyk, sprawdzonych pomysłów (np. jak lepiej pomagać PS),

– poznanie się wzajemne

Sposoby pomiaru sukcesu – na nowo zdefiniowana rola OWES i określenie jak mają działać

– liczba zmian w systemie prawnym zgłaszanych „oddolnie”

– uwspólnienie stanowisk OWES

– wspólnie wypracowana definicja przedsiębiorstwa społecznego

– ograniczenie produkcji niepotrzebnych papierów

Tematy, którymi powinna zająć się sieć – refleksja intelektualna na temat istoty ES; więcej „ekonomii”, mniej elementu „społecznego”,

– jak finansować ES bez środków publicznych; znalezienie „pomysłu na OWES” po zakończeniu programu,

– jak sprostać standardom dotyczącym personelu OWES? Jak poprawić te standardy? Jak sprawić, żeby akredytacja była dla OWES pomocą, a nie formą ich oceny?

Narzędzia i formy działania – stworzenie funkcji „rzecznika” OWES wobec decydentów na różnych poziomach (także UE),

– specjalna komórka monitorująca odpowiedzi na zadawane przez OWES pytania,

– przygotowanie i udostępnienie wspólnych narzędzi do wykorzystania przez OWES (np. ankiety),

– udostępnienie wiedzy eksperckiej, możliwość zatrudniania ekspertów, mentorzy tematyczni,

– opracowanie dobrych przykładów, dotyczących np. zamawiania usług PS przez JST,

– (skuteczne) zapraszanie na spotkania przedstawicieli Ministerstwa Rozwoju, żeby wyjaśnili wątpliwości dotyczące wdrażania,

– wyjazdy studyjne między regionami,

– pomoc w poszukiwaniu innych form finansowania,

– możliwość tworzenia „pod-sieci” np. z określonego obszaru (Polska Wschodnia),

– tworzenie grup tematycznych w celu rozwiązywania konkretnych problemów,

– współpracę w sieci należy zacząć od rzeczy prostych.

Dyskusja w małych grupach w formie „Open Space”

Uczestnicy zgłosili 12 tematów, na które chcieliby dyskutować, faktycznie praca toczyła się w siedmiu (odpowiednio większych) grupach:

  1. Pogłębiona refleksja nad ekonomią społeczną (gospodarz: Piotr Wołkowiński). Poruszano takie tematy jak: trwałość, biznes, edukacja od małego, odejście od koncepcji socjalnej, elastyczność wobec zmian gospodarczych. Należy sprawdzić jak program (rozwoju ES) ma się do rzeczywistości i ewentualnie wprowadzić zmiany. Źródła finansowania powinny być narzędziem, a nie celem. Trzeba poszukiwać „success stories” i promować ideę ekonomii społecznej – może potrzeba stworzyć „Izbę Ekonomii Społecznej”.

 

  1. Definicja przedsiębiorstwa społecznego (gospodarz: Maciej Bielawski). Postulowano urealnienie wskaźników programu do możliwości PES i potencjalnych PS (uwzględniając ich różnorodność: fundacje, stowarzyszenia, spółki non-profit, inne). Lepiej zatrudnić jedną osobę niż żadną, wymóg min. 3 osób i wskaźniki procentowe są nierealne i podmioty nie są w stanie ich spełnić. Trzeba odejść od wymiaru stricte socjalnego ES i uwypuklić wątek sprzedawania przez nie produktów/usług społecznych, ktore są trwałe i tanie (nie są skomercjalizowane). Koniecznie należy uwzględnić fakt braku bezrobocia w wielu regionach.
  1. Kwalifikowalność dotacji (połączona z tematem „Co stoi na przeszkodzie, żeby dać „pomostówkę” istniejącym PS?”) (gospodarze: Krzysztof Braś, Agnieszka Sroka). Konieczna jest interpretacja wytycznych, np. dodatkowej przesłanki poza bezrobociem (w przypadku długotrwałego bezrobocia czy tzw. III profilu są różne interpretacje). Co z rencistami i emerytami, skoro wspiera się osoby bierne zawodowo? Co oznacza beneficjent objęty PO PŻ – kiedy, kiedykolwiek czy w momencie rekrutacji? Jak rozumieć kwestię trwałości 12-18 miesięcy? Istnieją różnice w interpretacji „istniejącego przedsiębiorstwa”, zaliczania PES przekształcających się w PS do istniejących. Są różnice między „starymi” i „nowymi” wytycznymi – czy stare wytyczne wykluczają pomostówkę dla istniejących PS? Czy może być wsparcie pomostowe bez dotacji?
  1. Tworzenie miejsc pracy bez przekształcenia w przedsiębiorstwo przy wsparciu OWES (gospodarze: Zenon Matuszko, Mirosław Jankowski). Czy i dlaczego warto iść w tym kierunku? Czy to jest możliwe prawnie? Jakie powinny być warunki, zasady, zakres wsparcia. Jaki jest okres inkubacji do stania się PS? Wzmocnienie potencjału PES – sprzęt, dodatkowe lub pierwsze ręce do pracy. Utrzymanie min. jednego miejsca pracy – czy tylko „zapchaj-dziura” we wskaźnikach? Konieczność uzyskiwania obrotu, działalność gospodarcza, odpłatna lub nieodpłatna (projekty)? Potrzeba szerszej definicji osób zagrożonych wykluczeniem (np. osoby do 30 roku życia).

 

  1. Trwałość ekonomiczna sieci wsparcia przedsiębiorczości społecznej (gospodarz: Maciej Knap). Dwie ścieżki: animacja i wsparcie poprzez subwencje, dotacje itp. OWES mogą pozyskiwać środki przez świadczenie innych usług (jakich?), działalność własną, franczyzę, z funduszy pożyczkowych, CSR, ewentualnie udziały we wspieranych PS, a także z Funduszu Pracy?

 

  1. Dobrze funkcjonujące PS – jakie OWESy mają narzędzia do ich wspierania (gospodarz: Karolina Cyran-Juraszek). Cały czas rodzą się nowe PS, np. w obszarze produkcji mebli, cateringu, usług opiekuńczych, komunalnych, rozwoju lokalnego. Narzędziami są: wsparcie cash flow, BP, monitoring.
  1. Co zrobić, żeby PS miały zamówienia i mogły zarabiać (gospodarz: Przemysław Piechocki). Pomysły to zwolnienie z podatku dochodowego, od nieruchomości i innych danin lokalnych; dobry menadżer; budowanie trwałych relacji z JST, pośredniczenie (OWES) w zamówieniach publicznych. Ważne dyrektywy UE w tym zakresie dotyczą zamówień publicznych oraz raportowania pozafinansowego przedsiębiorstw.

Dyskusja na temat platformy internetowej i udostępnianych przez nią narzędzi

Dyskusja miała miejsce w sesji plenarnej po prezentacji Kamila Ekierta. Była ona bardzo burzliwa, niektórzy uczestnicy w ogóle kwestionowali potrzebę tworzenia kolejnego narzędzia. Wielu z nich uczestniczy w grupie na Facebooku, jednak możliwość gromadzenia i odszukiwania informacji jest tam ograniczona. Niektórzy uczestnicy apelowali, aby zamiast tworzyć nowe narzędzie wykorzystać lepiej istniejące portale, takie jak strona spoldzielniesocjalne.org czy ekonomiaspoleczna.pl – jednak zdania na ten temat były podzielone, zwłaszcza że informacje na tych stronach są często nieaktualne.

Ogólnie wydźwięk dyskusji był taki, że portal będzie przydatny wtedy, jeśli będzie można na nim znaleźć informacje potrzebne OWESom bez zbytniego wysiłku z ich strony żeby te informacje tam zamieszczać. W szczególności powinien on zapewniać:

– możliwość tworzenia zamkniętych grup dyskusyjnych ograniczonych do pewnego typu użytkowników (np. samych OWES), stanowiących miejsce do dyskusji na tematy „wrażliwe”,

– możliwość integrowania i analizowania różnego typu danych liczbowych, np. z monitoringu, raportów itp.,

– możliwość zamieszczania w jednym miejscu wszystkich informacji od ministerstw, interpretacji dotyczących wdrażania itp.,

– przekazywanie informacji z różnego rodzaju komitetów i ciał, w których uczestniczą przedstawiciele OWES,

– wykaz funkcjonujących grup roboczych oraz możliwość zamieszczania efektów ich pracy,

– kalendarz wydarzeń z możliwością przeszukiwania np. w ujęciu regionalnym,

– bazę wiedzy, np. wzory formularzy i dokumentów używanych lub możliwych do używania przez OWES,

– przykłady skutecznych działań podejmowanych przez OWES,

– dostęp do wiedzy eksperckiej (padło pytanie, jak będą rekrutowani eksperci i z jakich tematów),

– bazę przedsiębiorstw społecznych możliwą do przeszukiwania według regionu, branży itp., np. dla celów zamówień publicznych,

– możliwość wykorzystania informacji dostępnych na innych stronach/portalach, linki do przydatnych stron,

– informacje opracowywane przez ROPS, publikacje, dane statystyczne (w tym dane o ES zbierane przez GUS).

Trybuna OWES

Wystąpienia przedstawicieli OWES wyłonionych w trakcie spotkania kierowników obejmowały informacje nad czym w danym momencie pracują, z jakimi problemami się zmagają i jakie mają ciekawe rozwiązania. W prezentacjach pojawiło się wiele ciekawych praktyk stosowanych przez OWES, na przykład:

– regionalna sieć OWES (warmińsko-mazurskie), żeby mówić jednym głosem, współpraca nad uzupełnianiem się oferty, 2-dniowe spotkanie finansowane przez ROPS;

– powiatowe zespoły do spraw ekonomii społecznej (Toruń), odbywające regularne spotkania;

– wychodzenie poza ramy projektu, nastawienie na trwałość i pomoc każdemu PS i PES, zamówienia społecznie odpowiedzialne, ciekawa spółdzielnia socjalna prowadząca przedszkole dla dzieci z autyzmem (Konin);

– ciekawe spółdzielnie socjalne w Siedlcach, np. produkcja ziół, wysokiej klasy gabinet odnowy biologicznej; sukces przy zaangażowaniu władz lokalnych;

– skoncentrowane wsparcie w ubogich regionach Mazowsza (Ostrołęka, Ciechanów, Radom) pozwala na utrzymanie się i rozwój 60-70% wspieranych przedsiębiorstw społecznych; usługi publiczne dla samorządów, catering, budowlane, szycie.

Uczestnicy bardzo pozytywnie zareagowali na „Trybunę OWES” i wyrazili zainteresowane, aby ta forma aktywności sieci była kontynuowana na kolejnych spotkaniach.

Punkty konsultacyjne

Dwoje ekspertów FAOW było dostępnych w trakcie spotkania, zaś uczestnicy mogli im zadawać pytania lub prosić o poradę.

(a) Katarzyna Jórga – przedstawiciel Polskiej Sieci LGD

Pytania zadawane ekspertowi dotyczyły:

– po co OWESy mają się sieciować w jakąś formalną strukturę, skoro już mają sieci nieformalne, grupy na Facebooku itp.? Jaką będą miały z tego korzyść?

W toku dyskusji uczestnicy dochodzili do konsensusu, że problemem nie jest formalność sieciowania ale wzajemne zaufanie OWESów, brak pewności dalszej egzystencji wynikające z planowanych zmian (nowe akredytacje itp.). Te problemy w dyskusji próbowano przekuć na korzyści, bo sieć OWES może mieć wpływ na zmiany, na zwiększoną stabilizację i na wzajemne zaufanie.

– OWESy pracują nad zmianą społeczną, jaką rolę w tym ma mieć sieć?

W odpowiedziach ekspert skupiał się na roli sieci i przypomnieniu, że to jej członkowie określą jej zadania oraz formy pracy, temat jest otwarty. W przypadku sieci Lokalnych Grup Działania przedstawicielom LGD udało się na przykład przekonać Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi do stworzenia wspólnej z LGD grupy roboczej zajmującej się przeglądem procedur wdrażania podejścia LEADER/RLKS i poszukiwaniem sposobu na ich uproszczenie i poprawę.

– czy sieć nie zabije indywidualności i specjalizacji poszczególnych OWES?

Tutaj dyskusja skupiła się na różnorodności sieci i potrzebie szacunku dla inności w podejmowaniu wspólnych decyzji – ta rola sieci jest trudna, ale można osiągnąć sukces. Większość musi się nauczyć dbać o mniejszość.

(b) Kamil Ekiert – ekspert ds. platformy informatycznej

Powtarzały się dwa rodzaje pytań:

– pytania o platformę, korzyści z niej płynące, wyrażanie wątpliwości czy będzie lepsza niż grupa na Facebooku, obawa przed kontrolą dyskusji (brak prywatności rozmów, jaką zapewnia Facebook).

Ekspert skupił się na pokazaniu korzyści, zachęcał do przekazywania pomysłów i ich spisywania. Rozmówcy byli podzieleni w poglądach – część uważała, że platforma jest niezbędna do sieciowania i bez niej będą mieli ograniczone możliwości, inni woleliby korzystać z już istniejących rozwiązań.

– pytania o wsparcie techniczne, polecenie korzystnych cenowo/jakościowo rozwiązań odnośnie hostingu stron, zakupu i utrzymania domen, narzędzi do pracy przy większym zespole

Ekspert nakierowywał rozmówców na właściwe rozwiązania, pokazywał na co zwrócić uwagę przy wyborze dostawców technologii, konsultował wykorzystanie takich narzędzi jak dyski internetowe (google, dropbox, mega etc.), współdzielenia dokumentów, posługiwanie się trello czy slack.

Inne aktywności

Równolegle przy okazji spotkania sieciującego odbyło się spotkanie kierowników OWES, na którym przedstawiono propozycję, aby OWES zgłaszały reprezentantów do Rad Programowych odpowiedzialnych za kształt kolejnych spotkań sieciujących i zaproszono OWES do współpracy przy tworzeniu ich programu. Odbył się też zogniskowany wywiad grupowy na temat potrzeb i oczekiwań szkoleniowych.

Ponadto uczestnicy zgłaszali swoje pomysły dotyczące kolejnych spotkań (ogólnopolskich i branżowych). Pojawiły się następujące propozycje.

(a) spotkania ogólnopolskie:

– wypracowanie wspólnego wzoru diagnozy społecznej danego obszaru, aby móc ocenić poziom rozwoju i możliwość wprowadzania rozwiązań,

– spotkania w regionach (oprócz spotkań ogólnopolskich),

– udział w kolejnych spotkaniach przedstawicieli Ministerstwa Rozwoju, MRPiPS oraz Komisji Europejskiej,

– spotkanie z przedstawicielami grup roboczych pracujących nad legislacją w zakresie ES,

– czy reforma Urzędów Pracy wejdzie w życie w 2018 roku i jakie będą zmiany – prośba o informacje,

– opracowanie „Niezbędnika zmian legislacyjnych” dla OWES, przegląd ustawodawstwa,

– wycena kapitału intelektualnego OWES i wypracowanie jej wskaźników.

 

(b) spotkania branżowe (ponieważ przypisanie propozycji do poszczególnych grup branżowych w wielu przypadkach nie jest oczywiste, poniższe zestawienie obejmuje wszystkie pomysły bez podziału na grupy):

– wyposażenie doradców biznesowych w informatyczne narzędzia pracy (analiza finansowa w Excelu),

– w jaki sposób angażować biznesmenów do wsparcia przy profilowaniu PS (dobór branż, kierunków rozwoju),

– programy naprawcze dla PS,

– wsparcie coachingowe,

– dobre praktyki stosowania klauzul społecznych

– animowanie współpracy PS i biznesu,

– sposoby i metody animacji do współpracy z OWES takich podmiotów jak UP, PES, PS…

– CSR,

– współpraca animatorów OWESowych, szkolenia dla animatorów,

– weryfikacja statusu przedsiębiorstwa społecznego,

– czy OWESy mają obsługiwać wyłącznie PES chcące się ekonomizować, czy wszystkie?

– JST – kwalifikowalność udziałów przy różnych formach wsparcia?

 

Zgłoszono także kilka ofert współpracy (patrz zdjęcie).

Na zakończenie spotkania uczestnicy (których pozostała już niewielka liczba) opracowali „Petycję do organizatorów”, zgłaszając następujące kwestie:

  1. Realizowane są jednocześnie 3 projekty adresowane do podobnej grupy odbiorców: sieciowanie ROPS, sieciowanie OWES i rzecznictwo. Proponuje się, aby koordynatorzy tych projektów spotkali się z opiekunami w IZ celem ustalenia punktów stycznych, jak połączyć działania aby móc zwielokrotnić efekty przy założeniu minimalnych nakładów, aby działania się nie powielały.
  2. Prośba o zaświadczenia/potwierdzenia dla kadry OWES udziału w spotkaniu.
  3. Prośba o spotkanie tylko w gronie samych OWES.
  4. Spotkania branżowe powinny obejmować łącznie: OWES, ROPS, Urzędy Pracy, Rady Zatrudnienia oraz obligatoryjnie IZ.
  5. Proponowane są spotkania typu OSES w różnych regionach Polski (wschód, zachód, północ, południe)
  6. Spotkania branżowe w każdym województwie.
  7. Prośba o podgrupę OWESów tworzonych przez organizacje pozarządowe.

W wypowiedzi podsumowującej spotkanie przedstawiciel MRPiPS (Jakub Schimanek) odniósł się do niektórych pomysłów; ministerstwo dokłada starań aby zapewnić przepływ informacji między projektami dotyczącymi ES i uniknąć dublowania się działań, m.in poprzez regularne spotkania. W projekcie przewidziane są określone typy spotkań (np. ogólnopolskie, a nie regionalne), natomiast możliwe będzie w przyszłości poświęcenie części programu spotkania ogólnopolskiego na dyskusję w zamkniętym gronie (samych OWES) lub na spotkania regionalne. Dyskusje w konkretnego typu podgrupach będą także możliwe w ramach platformy internetowej.

Jakub Schimanek podkreślił także, że projekt „Forum Aktywności OWES” będzie reagował na potrzeby zgłaszane przez OWES i liczy, że pomogą one wypełnić treścią działania sieciujące. To pierwsze spotkanie stanowiło okazję, żeby się poznać i zacząć proces wymiany doświadczeń. MRPiPS liczy na konstruktywne podejście OWES, pozwalające na zrealizowanie zamierzonych celów programu wsparcia ekonomii społecznej w Polsce.

Projekt jest realizowany w ramach Programu Operacyjnego Wiedza Edukacja Rozwój.
Oś priorytetowa II Efektywne polityki publiczne dla rynku pracy, gospodarki i edukacji, Działanie 2.9 Rozwój ekonomii społecznej.